Zespół dworski w Dzierążni z końca XVIII w. usytuowany jest na jednym
ze wzgórz licznie występujących na tym terenie. Od zachodu przylega
do niego stara droga biegnąca w wąwozie.
Założenie pałacowo-ogrodowe położone jest na opadającym w kierunku południowym skłonie. W północnej części założenia znajduje się park ograniczony od północy i wschodu alejami lipowymi. Zachodnią granicę parku stanowi pałac oraz rosnące po obu jego stronach grupy drzew zaś od południa park sąsiaduje z sadem.
Pałac murowany, parterowy o wyglądzie eklektycznym zwrócony frontową elewacja na zachód. Od pałacu biegnie w kierunku wschodnim aleja lipowa będąca centralna osią kompozycji parku. Aleja centralna, aleje obrzeżne oraz grupa drzew
przy pałacu wyznaczają czworoboczną kwaterę północną.
Poniżej alei centralnej znajduje się kwatera południowa , która zamyka od południa stary sad. W kwaterze tej założono obecnie ogród różany, młody sad oraz altanę.
Przed południową elewacją pałacu zlokalizowane jest wnętrze parkowe utworzone przez dwa opadające w kierunku południowym tarasy. Na tarasie niższym znajduje się kolista platforma obserwacyjna, z której roztaczał się widok na dolinę stawów dworskich i odległe wzgórza porośnięte lasem.

Wzniesiony na planie prostokąta, jednokondygnacyjny z nadbudowanym na skraju skrzydła południowego pięterkiem, podpiwniczony. Dwutraktowy z hallem i salonem /z wejściem od ogrodu/ na osi.
Zespół dworski (pałac, oficyna, park, ogrody użytkowe) wpisano 31.05.1985 roku do rejestru zabytków pod nr ZA/317.